مدفن ابراهیم و محمد فرزندان مسلم بن عقیل بن ابی طالب که
به دست حارث در سنه ۶۱ ق به شهادت رسیدند . این آستانه مبارکه در غرب شهر مسیب در
کنار شط فرات، در چهار فرسخی کربلا و از توابع استان کربلا، واقع شده و توسط یک
راه فرعی به جاده اصلی کربلا – بغداد می پیوندد .
عمارت اول : تاریخ عمارت اول این آستانه مبارکه به قرن چهارم هجری باز می گردد که
توسط عضدالدوله دیلمی بنا گشت و زائرینی که قصد تشرف به آستانه حضرت سیدالشهدا (ع)
در کربلا را داشتند در سر راه خود به زیارت این آستانه مشرف می گشتند . عمارت دوم
: پس از فتح بغداد توسط شاه اسمائیل صفوی، آستانه تجدید بنا گشت . عمارت سوم :
توسط حاج ملا محمد صالح برغانی قزوینی بین سالهای ۱۲۴۳ و ۱۲۴۶ ق انجام گرفت و صحن
بزرگ و در اطراف آن حجره هایی جهت سکونت زائرین احداث شد . در وسط صحن شریف حرم
آستانه واقع است که دارای دو گنبد کاشی کاری است . در اصلی آستانه به صحن بزرگ باز
می شود و در مقابل در ورودی صحن، ایوان مستطیل شکل سرپوشیده ایست و در طرفین ایوان
مذکور کفشداری قرار دارد . از ایوان دو در ورودی به داخل حرم مطهر که به شکل
مستطیل است راه می دهد و در وسط حرم، ضریح مقدس و صندوق بر روی قبر شریف نصب است و
بر روی هر قبر، یک گنبد کاشی کاری با شکوه بر پا شده است . گاهی بین اهل علم و
محققین و مورخین بحث بر این بوده که آیا این محل پیکر مطهر دو طفلان حضرت مسلم را
در بر دارد و یا اینکه محلی است که خون پاک آنان بر زمین ریخته است؟ شواهد و مدارک
موجود دلالت بر این دارند که این آستانه مبارکه، محل دفن دو طفل مسلم بن عقیل است
.